Sprawozdanie z działalności

Sprawozdanie z działalności jednostki, sporządzają zarządy spółek kapitałowych, towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, przedsiębiorstwa państwowe oraz spółdzielnie.

W wymienionym elemencie zamknięcia rocznego należy wykazać następujące informacje:

  • Ważniejszych zdarzeń mających istotny wpływ na działalność jednostki
  • Dotyczące przewidywanego rozwoju jednostki
  • Ważniejszych osiągnięciach w dziedzinie badań i rozwoju technicznego
  • Dotyczące aktualnej i przewidywanej sytuacji finansowej
  • Nabycia udziałów, akcji
  • Posiadanych przed jednostkę oddziałach
  • Instrumentach finansowych w zakresie ryzyka

Obowiązek sporządzania sprawozdania finansowego z działalności wynika z:

  • 49 ust. 1 UoR
  • 55 ust. 2 UoR

Żaden z aktów prawnych nie określa szczegółowości oraz formy sporządzania sprawozdania finansowego.

W związku z tym forma sprawozdania finansowego może być różnorodna, a mianowicie liczbowa, graficzna, opisowa.

Reklamy

Dokumentu spisu z natury

Po przeprowadzeniu inwentaryzacji komisja inwentaryzacyjna zobowiązana jest do skompletowania dokumentacji spisu z natury, na którą składa się:

  • Wypełnione arkusze spisowe
  • Protokół dotyczący nieprawidłowości
  • Oświadczenie osoby materialnie odpowiedzialnej
  • Sprawozdanie komisji spisowej
  • Sprawozdanie kontrolera spisu

Istota i funkcje kontroli wewnętrznej

Zarządzanie jest celową działalnością, przejawiającą się w wykonywaniu następujących funkcji:

  • Planowania
  • Organizowani i koordynacji
  • Motywacji
  • Kontroli

Wymienione funkcje są ze sobą sprzężone.

Dzięki sprzężeniu zwrotnemu jest możliwe oddziaływanie na przyszłość na podstawie wniosków wynikających z kontroli odnoszącej się do przyszłości.

Istotą kontroli jest porównanie. Porównanie pozwala ocenić realizację zamierzeń.

W przebiegu kontroli można wyodrębnić następujące fazy:

  • Stworzenie bazy porównawczej
  • Poznanie stanu faktycznego
  • Ustalenie odchyleń w drodze porównania stanu faktycznego z zakładowym

Szczególnie ważnym dla skuteczności i efektywności kontroli ma jakość bazy porównawczej. Porównania mogą być przeprowadzone w następujących płaszczyznach:

  • W odniesieniu do założeń
  • W czasie
  • W przestrzeni

Rachunek przepływów pieniężnych

Na wymowę informacyjną rachunku przepływów pieniężnych wpływa metoda jego sporządzania.

Może to być metoda pośrednia lub bezpośrednia.

Różnice pomiędzy metodami sporządzania rachunków przepływów pieniężnych dotyczą sposobu ujmowania przepływów dla działalności operacyjnej.

W każdej metodzie przepływów środków pieniężnych z działalności inwestycyjnej i finansowej zestawia się wg poszczególnych tytułów wpływów i wydatków.

W metodzie bezpośredniej zestawia się podstawowe grupy wpływów i wydatków, np. wpływ od odbiorców za sprzedane produkty, towary, wydatki na zakupy materiałów, płatności na rzecz pracownika.

Informacje na potrzeby zestawienia przepływów można uzyskać:

  • Bezpośrednio z ewidencji księgowej
  • W drodze skorygowania wielkości sprzedaży, kosztów wytworzenia sprzedanych produktów i innych pozycji rachunku zysków i strat o zmiany stanu należności, zobowiązań, zapasów.

W metodzie pośredniej za punkt wyjścia przyjmuje się wynik finansowy, a wiec wielkość ustalona według zasady memoriałowej, a następnie dokonuje się korekty wyniku o te pozycje, które:

  • Są kosztami, z którymi jednak nie wiążą się wydatki środków pieniężnych
  • Są przychodami, które nie spowodowały wpływów środków pieniężnych
  • Kształtują wynik finansowy, ale nie dotyczą działalności operacyjnej

Potwierdzenie prawidłowości stanu

Inwentaryzacja za pomocą uzyskania potwierdzenia prawidłowości stanu ma zastosowanie do:

  • Aktywów finansowych zgromadzonych na rachunku bankowym
  • Należności w tym udzielonych pożyczek i zobowiązań
  • Własnych składników aktywów powierzonych kontrahentom

Weryfikacja prawidłowości sald na rachunku bankowym odbywa się na bieżąco na podstawie wyciągów wysyłanych przez bank posiadaczowi rachunku.

Inwentaryzację rachunków można rozpocząć na 3 miesiące przed końcem roku obrotowego.

Jeżeli potwierdzenie należności nastąpiło na dzień wcześniejszy niż dzień bilansowy, to uzgodnienie ich wielkości trzeba skorygować w bilansie o obroty, jakie miały miejsce w okresie między dniem bilansowym.

Biegły rewident może powtórnie wystąpić do wybranych kontrahentów o potwierdzenie salda. W piśmie kontrahenta powinny być wymienione nazwy składników majątku.

Kontrola przebiegu inwentaryzacji

W trakcie inwentaryzacji możliwe są kontrole w celu sprawdzenia prawidłowości przebiegu inwentaryzacji. Kontrolerami spisowymi mogą być:

  • Główny księgowy
  • Kierownik jednostki
  • Członek komisji inwentaryzacyjnej
  • Powołani kontrolerzy
  • Biegli rewidenci
  • Urzędy Kontroli Skarbowej

Obowiązkiem jednostek, które podlegają badaniu przez biegłego rewidenta jest poinformowanie audytora o terminie inwentaryzacji, aby mógł w niej uczestniczyć.

Arkusze spisowe

Wyniki inwentaryzacji umieszczane są na arkuszach spisowych. Są to druki ścisłego zarachowania i jako takie wymagają szczegółowego traktowania. Wydawane są zespołom spisowym po uprzednim ponumerowaniu, za pokwitowaniem, do rozliczenia po zakończeniu spisu. Arkusze spisowe stanowią dowód księgowy, powinny więc spełniać wymogi ustawowe:

  • Nazwę jednostki i pola spisowego
  • Nr arkusza
  • Skład komisji inwentaryzacyjnej, nazwiska osób materialnie odpowiedzialnych
  • Datę rzeczywistego rozpoczęcia i zakończenia spisu
  • Datę na jaką przypada termin spisu
  • Dane dotyczące spisywanych składników
  • Nazwę jednostek miary
  • Podsumowanie arkusza

Sporządza się co najmniej dwa  egzemplarze. Oryginał trafia do komórki księgowej, a kopia do osoby materialnie odpowiedzialnej za zinwentaryzowane składniki. Błędy popełnione przy wypełnianiu arkusza można poprawić wyłącznie przez skreślenie błędnego zapisu, a następnie wpisanie zapisu prawidłowego. Korekta powinna być potwierdzona podpisem osoby dokonującej spisu.

Zadaniem inwentaryzacji nie jest tylko ustalenie ilości danego składnika, ale także jego przydatność dla jednostki.

Zidentyfikowane niepełnowartościowe składniki ujmuje się przeważnie na oddzielnych arkuszach. Wyceny dokonuje dział księgowości lub zespół spisowy.

Struktura systemu rachunkowości

Obrazek

Proces informacyjny rachunkowości

Obrazek

Dowód wpłaty KP

Przyjęcie gotówki przez bank spółdzielczy powinno być udokumentowane dowodem wpłaty, wystawionym na właściwym formularzu, w zależności od dokonywanej operacji.

Do najczęściej stosowanych w banku dowodów stosuje się:

  • wpłaty KP trzyczęściowy i czteroczęściowy,
  • dowód wypłaty KW,
  • kwit magazynowy. Należności i zobowiązania mogą być regulowane gotówką, co określane jest mianem obrotu gotówkowego lub bez gotówki w tzw. obrocie bezgotówkowym. Za zapłatę gotówką uważa się wręczenie gotówki, czeku gotówkowego albo też przekazanie gotówki za pomocą przekazu pocztowego. Rozliczenia gotówkowe ograniczone są do rozliczeń z tytułu wynagrodzeń oraz do drobnych zakupów i opłat za usługi. Rozliczenia gotówkowe przeprowadza się za pomocą wystawienia czeku gotówkowego lub przez wpłacenie gotówki na rachunek wierzyciela.

Trzyczęściowy bankowy dowód wpłaty służy do dokonywania wpłat w banku na rzecz klientów posiadających rachunek bankowy w tym samym banku, w którym dokonywana jest wpłata. Bank bezpośrednio dokonuje rozliczenia z odbiorcą gotówki. Przeznaczenie poszczególnych egzemplarzy jest następujący:

  • oryginał przeznaczony jest dla banku, który przyjął gotówkę. Egzemplarz ten stanowi podstawę uznania rachunku bankowego klienta na rzecz, którego została dokonana wpłata,
  • pierwsza kopia przeznaczona jest dla wpłacającego gotówkę, jako potwierdzenie stanowiące pokwitowanie przyjęcia gotówki przez bank,
  • druga kopia przeznaczona jest dla odbiorcy gotówki tj. dla posiadacza rachunku bankowego na rzecz którego została dokonana wpłata. Egzemplarz ten służy jednocześnie jako zawiadomienie o uznaniu rachunku bankowego, przesyłane przez bank, przy wyciągu z rachunku.Czteroczęściowy bankowy dowód wpłaty służy do dokonywania wpłat w banku na rzecz klientów posiadających rachunki bankowe w innych bankach[1]. Bank dokonuje rozliczenia z odbiorcą gotówki, na rzecz którego została wpłacona za pośrednictwem banku posiadacza rachunku bankowego[2]. Przeznaczenie poszczególnych egzemplarzy tego dowodu wpłaty jest następujące[3]:
  1.  oryginał przeznaczony jest dla banku który przyjął gotówkę, jako dowód wpłaty na rachunek bankowy klienta w innym banku,
  2. pierwsza kopia przeznaczona jest dla wpłacającego gotówkę, jako potwierdzenie stanowiące pokwitowanie przyjęcia gotówki przez bank,
  3. druga kopia przeznaczona jest dla innego banku, w którym odbiorca gotówki posiada rachunek bankowy,

trzecia kopia przeznaczona jest dla odbiorcy gotówki, tj. dla posiadacza rachunku bankowego w innym banku, na rzecz którego została dokonana wpłata. Egzemplarz ten służy jednocześnie jako zaświadczenie o uznaniu rachunku bankowego przesyłane przez bank prowadzący rachunek bankowy klienta na rzecz którego została wpłacona gotówka.

[1] Ludwik Musioł „Rachunki bankowe i rozliczenia pieniężne w bankach spółdzielczych” Poznań 1996 str. 60

[2] Ludwik Musioł „Rachunki bankowe i rozliczenia pieniężne w bankach spółdzielczych” Poznań 1996 str. 60

[3] Ludwik Musioł „Rachunki bankowe i rozliczenia pieniężne w bankach spółdzielczych” Poznań 1996 str. 60

Previous Older Entries

Styczeń 2018
Pon W Śr C Pt S N
« Gru    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031